Fritz Riemann
"Oblicza lęku"
Wydawnictwo WAM, 2005

Lęk w sposób nierozerwalny wiąże się z naszym życiem. I choć jest to konstatacja ogólnie prawdziwa, każdy człowiek przeżywa swą własną odmianę lęku. Każdy boi się na swój indywidualny sposób, który jest właściwy jego istocie, tak jak każdy człowiek kocha na swój własny sposób. (...)
Gdy zechcemy przyjrzeć się lękowi bez... lęku, zauważymy, że ma on podwójne oblicze: z jednej strony może nas uaktywniać, z drugiej jednak może także działać na nas paraliżująco. Jest zawsze sygnałem i ostrzeżeniem przed niebezpieczeństwem, a zarazem mając charakter wyzwania niesie ze sobą impuls do przezwyciężenia go. Uświadomienie go sobie, akceptacja i opanowanie oznaczają postęp w naszym rozwoju, gdyż stanowią krok naprzód w procesie dojrzewania. Ucieczka przed lękiem i przed zmaganiem się z nim prowadzi na odwrót do stagnacji; hamuje nasz rozwój, wskutek czego pozostajemy na poziomie dziecka w tych sprawach, w których nie potrafimy przekroczyć bariery strachu.
(fragment notatki od wydawcy na tylnej okładce książki)